Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Τρίτη 29 Μαΐου, ας θυμηθούμε

   Τρίτη 29 Μαΐου σήμερα, όπως και το 1453, μια μέρα που ανέκαθεν οι Έλληνες την έλεγαν αποφράδα, κι ας μην ήταν η μέρα αλλά η πορεία πολλών χρόνων πριν που οδήγησαν στην πτώση της Πόλης. Ας θυμηθούμε λίγο τα γεγονότα εκείνα, καμιά φορά βοηθάει να θυμόμαστε τι έχουμε περάσει για να αντέχουμε τα τωρινά. Η μνήμη θα μπορούσε να μας διδάξει κιόλας αλλά αφού δεν μάθαμε τίποτα ,καθώς φαίνεται, μετά από τόσων αιώνων περιπέτειες, δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να γίνει...
     Διάλεξα και σας προτείνω να δούμε μαζί το αφιέρωμα της Μηχανής του Χρόνου , μια εκπομπή στην οποία σκιαγραφούνται τα γεγονότα της Άλωσης μέσα από τα λόγια γνωστών ιστορικών και βυζαντινολόγων.
      Διαβάστε κι εδώ την ανάρτηση της Χρυσόσκονης, περιέχει πολλά στοιχεία τόσο για την Άλωση όσο και για τους θρύλους που την ακολούθησαν, δίνοντας κουράγιο κι ελπίδα στους σκλαβωμένους για αιώνες.




  Κι ένας θρήνος για την Πόλη που χάθηκε από τη φωνή του Χρόνη Αηδονίδη, με όλη τη συναισθηματική φόρτιση του λαού μας.


13 σχόλια:

  1. Νίκη, δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας που να μην θυμάται αυτήν την ημέρα, έστω και αν δεν την έχει στη μνήμη του με ημερομηνιακή ακρίβεια!! Άλλωστε νομίζω, ότι τα αποτελέσματά της, μπορούμε να τα διακρίνουμε ακόμα και σήμερα με πολλούς τρόπους. Πως λοιπόν να ξεχαστεί αυτή η "αποφράδα ημέρα;;;!!!!
    Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχεις δίκιο Ειρήνη μου, κι εγω πιστεύω ότι τις συνέπειες της μέρας εκείνης τις ζούμε ακόμη. Οι Τούρκοι μπορει να έφυγαν αλλά αφησαν πίσω τους συνήθειες, νοοτροπίες και γονίδια... Ενα μεγαλο κομμάτι αυτού που είμαστε διαμορφωθηκε τότε.

      Διαγραφή
  2. Η Πόλις εάλω ,αλλά Ας ευχηθούμε να μην χαθούν κι άλλα Ελληνικά εδαφη στις μέρες μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εδάφη Χαρα μου ίσως να μη χαθούν, αλλά χάνονται τόσα άλλα εξίσου σημαντικά χωρίς να είναι οι ξένοι που μας τα παίρνουν ,όσο εμεις οι ίδιοι που τα εγκαταλείπουμε.
      Ισως οι δυσκολίες που περναμε να μας κάνουν να σκεφτούμε και να αναθεωρήσουμε μερικά πραγματα στον τροπο ζωής μας.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Πάτησες το ευαίσθητο σημείο μου, Νικη.Κωνσταντινούπολη... Βυζάντιο....Αυτό το κομμάτι της ιστορίας μας, με "τραβάει" περισσότερο από τα άλλα και η ημερομηνία της άλωσης, μου έχει μείνει στην μνήμη από τα χρόνια του σχολείου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμένα πάλι από το σχολείο μου ήταν το πιο αντιπαθητικό κομμάτι ιστορίας η Βυζαντινη, γιατί έπρεπε να παπαγαλίζουμε ατελειωτα ονοματα αυτοκρατόρων. Αργοτερα όμως ανακάλυψα πόσο σημαντικός ήταν κι αυτός ο πολιτισμος.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Μπράβο σου για την ανάρτηση Νικάκι μου!!!! Συγκινήθηκα πολύ. Εμείς εδώ τέτοια μέρα πάμε στην εκκλησία!!! Από τη μεριά του μπαμπά μου είμαι Θρακιώτισσα από την Πόλη και από τη μεριά της μαμάς μου είμαι Πόντια!!! Ξεριζωμένοι οι παππούδες μου λοιπόν και από τις δύο μεριές!!! Ανατριχιάζω κάθε φορά που φέρνω την προγιαγιά μου στο νου μου, αρχοντογυναίκα και ντελικάτη, σε όλες τις γιορτές που βρισκόμασταν όλοι μαζί, να σηκώνει το ποτηράκι της και να εύχεται "Άντε και καλή πατρίδα", έπειτα μας τραγουδούσε τραγούδια για την Πόλη και τα μάτια της γέμιζαν δάκρυα!!! Από την Άλωση της Πόλης, στα 400 και κάτι ματωμένα χρόνια και από εκεί στο διωγμό!!!! Έτσι έφυγαν από τη ζωή όλοι εκείνοι οι περήφανοι άνθρωποι, ξεριζωμένοι και πονεμένοι!!!! Πού να φαντάζονταν τι θα ζούσαμε εμείς σήμερα!!!Τι περνάει ο λαός μας; Ποτέ δεν σταμάτησε να αιμορραγεί!!!! Καλό ξημέρωμα κοριτσάκι μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοριτσάκι μου μπορεί να ήταν ξεριζωμένοι οι παππούδες αλλά εσυ έχεις ρίζες γερες! Αυτές οι μνήμες είναι πολύτιμες,να τις κρατας και να έχεις παραδειγμα δυναμης και πίστης αυτούς τους ανθρώπους σε κάθε δυσκολία προσωπική ή συλλογική. Πόσα πέρασαν κι όμως δεν το έβαλαν κάτω ,είχαν πίστη κι ελπίδα,ενω εμεις ,τωρα, πελαγωνουμε και λέμε ότι δεν αντεχουμε. Η δική μου γιαγια έλεγε "να μη σου δωσει ο Θεός όσα μπορεις να αντέξεις"
      Σε καμια εποχη δεν έλειψαν οι συμφορες,αλλά ούτε και το μεγαλείο,ας το θυμόμαστε.
      Καλό ξημέρωμα και σε σένα!

      Διαγραφή
  5. Εάλω η πόλις...Δυστυχώς αυτή ήταν η αρχή πολλών δεινών για τους Έλληνες και στις ζωές αλλα κυρίως στις νοοτροποίες τους...Τόσα χρόνια ραγιαδισμού άφησαν βαθιά ίχνη...Δυστυχώς...Πολλά φιλιά,Νίκη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "σαν πολίτης σκυφτός ραγιάς, σαν πιάσει πόστο δερβεναγάς"
      που έλεγε κι ο Σουρής...Μακάρι να μπορεσουμε καποτε να απαλλαγούμε απ'όλα αυτα, αν και η κατασταση που διαμορφώνεται δε βοηθάει καθόλου.

      Διαγραφή
  6. καλο μηνα νικη!!!!χρονια πολλα και απο δω στον τριαντο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή