Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Η ώρα της Γης κι ένα παραμύθι



  Όπως κάθε χρόνο, αυτό το Σάββατο φτάνει η ώρα της Γης. Θα σβήσουμε για μια ώρα τα φώτα και θα δώσουμε ένα μήνυμα για την αλλαγή του κλίματος, αλλά ,κυρίως, εμείς θα σκεφτούμε και θα μάθουμε περισσότερα γι' αυτή την αλαγή ,κι ίσως αλλάξουμε λίγο τις καθημερινές μας συνήθειες.Για πληροφορίες μπείτε στη σελίδα της wwf.
    Μη νομίσετε ,όμως, ότι θα είναι μια χαμένη και βαρετή ώρα.Μπορούν να γίνουν πολλά και διαφορετικά πραγματα.Πρώτα πρώτα ανάβουμε κεριά και τρώμε το βραδυνό μας πολύ ρομαντικά και, αν έχουμε παιδάκια ή παρέα, παίζουμε παιχνίδια με το φως και τη σκιά. Μια άλλη ιδέα είναι να φτιάξουμε ένα δικό μας παραμύθι.Υπάρχουν δύο τρόποι: ή ο ένας συνεχίζει την ιστορία από εκεί που την άφησε ο προηγούμενος, ή κάποιος αναλαμβάνει να κάνει μία ερώτηση σε κάθε μέλος της παρέας (πχ -μιά φορά ήταν.... - και ζούσε... - και του/της άρεσε να....).Έτσι φτιάχνουμε μια ιστορία και περνάμε χρόνο δημιουργικό με τα μικρά μας!
   Εδώ σας έχω την ιστορία που φτιαξαμε την περασμένη χρονιά. Τα ονόματα των ηρώων δεν είναι καθόλου τυχαία , σ' αυτό το σημείο οι συγγραφείς ήταν ανένδοτοι, δεν δέχονταν με τίποτα να τους ονομάσουμε κάπως αλλιώς.


                                           ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΡΤΑΕΤΟ


            Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα σπίτι, που βρισκόταν στην πλαγιά ενός βουνού, ζούσαν τρία αδερφάκια με τους γονείς τους. Τα ονόματά τους ήταν : Σοφία, Χαράλαμπος και Θεοφανία. Τους άρεσε πάρα πολύ το σπίτι τους, γιατί ήταν χτισμένο στην άκρη του δάσους και γύρω του είχε πολλά λουλούδια  και δέντρα που φιλοξενούσαν πουλιά, μέλισσες ,πεταλούδες, ακόμα και τζιτζίκια το καλοκαίρι. Επίσης, είχε και θαυμάσια θέα: από το μπαλκόνι τους έβλεπαν κάτω στους πρόποδες του βουνού το χωριό και πιο κάτω τη θάλασσα. Ένα μόνο  δεν τους άρεσε. Το σπίτι ήταν μακριά από το χωριό και από τους φίλους τους. Πολλές φορές ένιωθαν μόνα, ειδικά όταν οι γονείς τους δούλευαν  και δεν είχαν χρόνο γι’ αυτά.
            Μία τέτοια μέρα ,που τριγυρνούσαν και δεν ήξεραν τι να κάνουν, θυμήθηκαν το χαρταετό τους,  που τον έφτιαξαν μαζί με τον μπαμπά την Καθαρή Δευτέρα. Ήταν μεγάλος και πολύχρωμος , αλλά δεν κατάφεραν να τον πετάξουν, γιατί εκείνες τις μέρες έβρεχε. Σήμερα ο καιρός ήταν καλός. Ο Μάιος κόντευε να τελειώσει και ένα αεράκι φυσούσε απαλά. Δεν ήταν Καθαρή Δευτέρα , βέβαια, αλλά αυτό δεν τους ένοιαζε. Έτσι, έβγαλαν το χαρταετό έξω από την αποθήκη και τον τράβηξαν στην αυλή. Όμως,  καθώς τον σήκωναν, ένα πιο δυνατό κύμα αέρα έκανε το χαρταετό να σηκωθεί απότομα και να πετάξει  παίρνοντας μαζί του και τα παιδιά, που κρατιούνταν ξαπλωμένα πάνω του!
            Πόσο φοβήθηκαν τα τρία αδερφάκια! Στην αρχή αγκαλιάστηκαν και ήθελαν να κλάψουν, αλλά γρήγορα άνοιξαν τα ματάκια τους και θαύμαζαν όσα έβλεπαν από ψηλά. Ήταν μαγικά. Ως τότε δεν μπορούσαν ούτε να φανταστούν πως είναι να πετάει κανείς και να βλέπει τα πάντα μικροσκοπικά: τα σπίτια, τα δέντρα, τους ανθρώπους και τα ζώα του χωριού. Ξαφνικά, είδαν δίπλα τους έναν γλάρο να πετά. Τον κοίταξαν παραξενεμένα, γιατί βρίσκονταν αρκετά μακριά από τη θάλασσα. Αυτός όμως τα πλησίασε και ,αφού τα χαιρέτησε, τους ζήτησε να τον ακολουθήσουν. Ε, αυτό πια ήταν απίστευτο, γλάρος να μιλάει;. Παρόλα αυτά ,ο χαρταετός ακολούθησε πορεία προς τη θάλασσα,  κατέβηκε σιγά και  ακούμπησαν στην παραλία, ανάμεσα σε πολλούς γλάρους.
            Τότε ήρθε κοντά τους ο γλάρος που είχαν δει για να λύσει όλες τις απορίες τους. Τους είπε για τα χρόνια παλιά , τότε που μιλούσαν οι άνθρωποι με όλα τα πλάσματα και μεταξύ τους υπήρχε αγάπη, σεβασμός και συνεργασία. Μα οι άνθρωποι νομίζουν πως έγιναν δυνατοί και δεν έχουν ανάγκη κανέναν. Έτσι οι φωνές των ζώων τους φαίνονται ακαταλαβίστικες. Ύστερα τους έδειξε τη βρόμικη παραλία και τους εξήγησε πόσο δύσκολα έβρισκαν φαγητό, πια. Γι’ αυτό πετούσαν ως την πλαγιά μήπως βρουν κάτι να φάνε.
            Τα παιδιά λυπήθηκαν, αλλά  η συνέχεια ήταν πιο όμορφη. Η φιλοξενία των γλάρων  είχε και πολλά παιχνίδια, τρέξιμο στην παραλία και τραγούδια. Όλα ήταν μοναδικά. Περνούσαν τέλεια , μα  κάποτε τα παιδιά κουράστηκαν και σκέφτηκαν ότι οι γονείς τους θα τα έψαχναν. Πώς θα γύριζαν όμως πίσω; Το αεράκι δεν έφτανε να τα ανεβάσει ψηλά. Οι γλάροι είχαν μια ιδέα. Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το χαρταετό, που ήταν πάνω σε ένα ψήλο , λείο βράχο, και άρχισαν να κουνούν τα φτερά τους με δύναμη. Το ρεύμα του αέρα που δημιούργησαν σήκωσε το χαρταετό και το ταξίδι της επιστροφής ξεκίνησε μέσα σε χαρούμενα φτερουγίσματα. Τα παιδιά χαιρετούσαν τους καινούργιους τους φίλους και υποσχέθηκαν να μην ξεχάσουν ποτέ όσα είδαν και άκουσαν εκείνη τη μέρα.

18 σχόλια:

  1. Καλημέρα ηλεκτρονική μου φίλη!

    Περιττό να σου πω ότι η σημερινή σου δημοσίευση με ταξίδεψε και με έκανε να χαμογελάσω!

    Ειλικρινά χαμογελούσα καθώς τη διάβαζα!

    Τις ιδέες σου αλλά και το παραμύθι τα βρήκα όλα μαζί υπέροχα! Πραγματικά όμως!

    Άσε που μου θύμισες και ενα παραμυθι που ειχα γραψει για τη Καθαρά Δευτέρα και εγώ.

    Όταν έχεις χρόνο, μπες στο μπλοκ μου και διάβασε ένα παραμύθι με τίτλο "Ένας μικρος κουτσος χαρταετός"

    φιλιααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα μπω οπωσδήποτε, τρελαίνομαι για παραμύθια.
    Περιμένουμε και τη συνέχεια της ιστορίας, πάνω στο καλύτερο μας έκοψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ σε ευχαριστούμε για τις ιδέες!Κ για την ιστορία!Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Nikη
    Εντυπωσιασμένη!
    Οχι δεν αμφέβαλλα για την δική σου ευαισθησία και συνείδηση,για την αναπτυγμένη των παιδιών εντυπωσιάστηκα περισσότερο και για την όμορφη και διδακτική μυθοπλασία!!!!!!
    Μακάρι με μιας ώρας διακοπή ρεύματος ν άλλαζε ο κόσμος και να ελπίζαμε σ ενα καλλίτερο αύριο,απ αυτό που δυστυχως κληροδοτούμε στα παιδιά μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπέροχοοοο!!!!! Όλη η οικογένεια έχει ταλέντο!!! Μου άρεσε τόσο η ιστορία σας!!!
    Σήμερα άνοιξα το γραμματοκιβώτιο και βρήκα ένα φάκελο που περιείχε ένα ιδιαίτερα προσεγμένο κουτάκι με το δωράκι μου!!!! Σε ευχαριστώ τόσο!!! Από κοντά είναι ακόμα πιο όμορφο!!!! Και το έμαθες ότι η ευχή σου έπιασε τόπο, έτσι;;; Το λουλουδάκι αυτό θα είναι το γούρι μου!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κουνελάκι, να περνάτε καλά!

    Χαρά μου, μια ώρα δεν αρκεί σίγουρα, ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη , φέρνει όμως το μήνυμα της Άνοιξης κι όσοι έχουν ανοιχτά αυτιά θα το ακούσουν,και ειδικά τα παιδιά έχουν...

    Ελενάκι μου χαιρομαι τόσο πολύ, και γιατί σου άρεσε και γιατί πάνε όλα καλά στο καινούριο σου ξεκίνημα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ όμορφο το παραμύθι που μοιράστηκες μαζί μας!
    Νίκη, στους αναγνώστες μου δεν φαίνεται πουθενά τα εικονίδιό σου, -ενώ βλέπω πως με παρακολουθείς-, έχω μία "Νίκη" χωρίς φωτο, κι αν είσαι εσύ αυτή, όταν κάνω κλικ στο εικονίδιο, δεν βγαίνει στο προφίλ το ιστολόγιό σου. Σε βρήκα με κλικ στο όνομα δίπλα στο σχόλιο που άφησες. Πάντως, θα τα λέμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΕΜΕΙς ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ.ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Simonmad καλωσόρισες.Δεν ξέρω γιατί δεν εμφανίζεται εικόνα στα μπλογκ που είμαι αναγνώστης, τη στιγμή που εμφανίζεται στα σχόλια
    Η Νίκη που έχεις εγώ είμαι, πάντως.


    Meanen συμφωνώ, και το χαλασμένο τηλεφωνο είναι ωραία ιδέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ομορφη και διδακτική η ιστορία σου,καλό Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ ωραίο και πετυχημένο παραμύθι. Να ξέρεις σαν μικρά παιδιά που είμαστε μας ανοίγεις την όρεξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μα πόσο όμορφη ιστορία σκαρώσατε!!!!Τι γλυκειά μανούλα και πόσο όμορφη παρεούλα είστε!!!Σας χάρηκα πραγματικά!!!Φιλιάαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τι όμορφη ιστορία!!! Μπράβο στην υπέροχη μαμά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΛΑΤΡΕΥΩ τις ιστορίες!

    τέλειος ο χώρος σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ όμορφη η ιστορία!Μας ταξίδεψε κι εμάς για να δούμε τα πράγματα με άλλη ματιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. φιλη μου σ ευχαριστω για την επισκεψη σου στο μπλοκ μου!πολυ ομορφη η ιστορια σου καλη εβδομαδα να εχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και καλωσορίζω τους καινούριους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Πολύ όμορφη ιστοριούλα ,γλυκιά μανούλα!!!
    ....και καλόπιοτα τα λικεράκια παρέα με τους αγαπημένους σου ανθρώπους!!!!!Στην υγειά σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή